10 Eylül 2009 Perşembe

kedilerim film şeridi gibi geçti gözlerimin önünden 2



Kaldığım yerden devam:) Aslında bu kadar ara vermeyi istemezdim ama bazı meselelerden dolayı böyle uzadı:) nerde kalmıştık?
3-Pıskırıklı:Aslında bu kedim tam olarak benim özel kedim değildi.Yani benim kedimdi de yedek kedim diyebiliriz:) Bize ne zaman katıldığını hatırlamıyorum bile.Bir rivayet uykucu minnoşumun yavrusu olabilirmiş.Durmadan hapşururdu,her zaman burnu akardı.Hapşururken -tıkıs,pıkıs-ses çıkardı.İsmini de bu yüzden pıskırıklı koyduk.Sürekli evin penceresinde nöbet tutardı.Tabi sürekli pıskırdığı için pencere sümük damlacıklarıyla dolardı:)Annem hep kızardı,''pencereden yemek verme,alıştırma, camlar temiz dursun ,''diye.Ve çoğu zaman o camı bana sildirirdi.
bu kedim de dişiydi.her sene 1-2 kere doğum yapardı.Ama malesef yavrularını ya erkek kedi boğar,ya da hasta olur büyüyemeden ölürlerdi:(( Bir keresinde hiç unutmam,böyle pamuktan yumuşak, tatlı 3 yavrusu olmuştu. tombik tombiktiler. Ne yazık ki onları erkek kedi boğmuş .Çok üzülmüştüm.Pıskırıklı canım hepsini tek tek dışarı taşıdı ,sanki yaşıyorlarmışgibi onları yalıyor miyavlayarak onlara sesleniyordu.Amcam hayvan üzlümesin diye yavruları alıp gömmmeye başladı.Son kalan yavruyu resmen vermek istemedi ,seviyor emsin diye uğraşıyor.biryandan da ağlıyordu.BEn ilk o zaman gördüm bir hayvanın ağladığını... O an çok dokunaklıydı.Kaç saat başında bekledi bilmiyorum.Sonra onu da gömdük .Bir hafta ağladı.:((
bu kedim yanından geçerken onu sevmezsek kızardı, hemen ayağınıza tırnağıyla imzasını atardı:)sinir olurdum böyle yapmasına.eve almadım bahça kedisiydi diyebilirim. bizimle 10 yıl, belki daha fazla yaşamıştır.zavallım bir trafik kazası sonucu hayata gözlerini yumdu.Üstelik hamileydi...
devamı var..:)
yeni farkettim 100.yazımı yayınlamışım:)) çok mutlu oldum:))

9 Eylül 2009 Çarşamba

komşumun poşetliği


Maşallah diyelim nazar değmesin komşuma. Kendisi yine çok güzel bir şey yapmış:Poşetlik, çok şirin ,çok hoşuma gitti. Ben de yapacağım inşallah:)

7 Eylül 2009 Pazartesi

kedilerim film şeridi gibi geçti gözlerimin önünden



Kendimi bildim bileli kedi severim.Hep kedim olmuştur benim:)nasıl sevdim bu kadar bilemiyorum.Annem pek hazzetmez.Babam çok sever.O'nun da varmış küçükken kedisi.Galiba babamda kedi geni var, ve bu gen sadece bana geçti.Zira, diğer kardeşlerimde yok.
Kedilerle o kadar çok hatıram var ki.İlkini ben hatırlamıyorum ama annem söyler;kedilerin burnundan öper,mıncıklar dururmuşum:)Şimdi nerden mi çıktı kedi muhabbeti?Ben hiç bırakmadım ki:) (Yine kedim olsun istiyorum.)Kedilerimi geçmişten günümüze sıralayayım:
1-UYKUCU MİNNOŞ,bu zatı muhterem kızım, kucağıma alır almaz uyurdu.Yaşım 6-7.Hep kucağımda taşırdım.Paris Hilton'un yanından ayırmadığı köpeciği gibi:)Babamın işi nedeniyle Almanya'ya gitmemiz gerektiğinde onu da götürmek istemiştim de babam beni kandırmıştı.pasaportu olmadan olmaz diye.Birkaç yaz tatilinde de gördüm sonrasını hatılamıyorum.
Bir yazın geldiğimde kocaman olmuştu ,hatta yavruları vardı ve kocaman bir yılan yakalamıştı bahçemizden.Yavrularıyla yediler sonra yılanı.
2-PAMUK,bu kızımı da sokakta buldum.Ben onu sevdim ,o da beni..Hemde çok sevmiştim.Yaş 12-13.Çok anım vardır kendisiyle.Annem eve almama kızardı geceleri.,ben de herkesin uyuduğundan emin olup sinsice alırdım pencereden kızımı.Pisi pisi dedim mi hemen gelirdi.O da alışmıştı bu gizli buluşmalara.Yine böyle bir gece aldım pamuğu içeri. bizim kız gitmiş,ablamın üzerine yatmış.Ablam bir ses duymuş- tabi ki hanımın keyfi yerinde mırıl mırıl- gözlerini açmış.Oda ne. iki parlak göz var üzerinde.Bir çığlık koptu, uyandım .Ablam acayip korkmuş.(düşünsenize gece üzerinizde bir ağırlık,gayipten garip bir ses,ve iki parlak göz) korku filmi gibi.Çok kızmıştı bana:)
neyse zavallı kızm ilk hamileğinde kayboldu, bir ay göz yaşı döktüm aradım bulamadım.Babam söylemişti.kediler öleceklerini anladıkları zaman sahibine göstermemek için kaçarlarmış.Daha bir üzülmüştüm.Sonbahardı ve sürekli yağmur yağıyordu...
devamı sonra.....